9 augustus 2014, weer of geen weer?

Ik sta in de deuropening van de keet, met de Canisfoon aan mijn oor.
Een beetje verbaasd kijk ik om me heen, mijn ogen knijpend tegen het zonlicht.
De mevrouw aan de andere kant van de “lijn” informeert me net dat ze niet komt met haar pup vanwege de stromende regen.
Boven Rhenen-stad is het inderdaad wat donkerder, maar hier op het veld is het toch echt mooi weer, met grote stukken blauw in de lucht!
In eerste instantie lijkt ze me niet te geloven, maar dan gaat ze overstag en zegt toch te komen.
Tijdens het speelkwartiertje aan het eind van de les lacht ze vrolijk, “Wat een mooi weer hè, heerlijk”!
Ik kan het alleen maar beamen.

Zaterdag 1 februari 2014, tikkie vochtig maar wel leuk.

Vorige week was ik voor het eerst in wéken weer op het veld van de hondenschool te vinden, geveld als ik was geweest door een griep-achtig iets wat mij compleet van mijn stem beroofd had. En zonder stem kan je geen les geven hè, dat werkt gewoon niet. Maar één uurtje moest wel kunnen dacht ik nog, en met wat hulp lukte dat ook wel aardig.
Deze week durfde ik het wat beter aan, al had ik Diane gevraagd om de middelste van mijn drie groepen op zich te nemen omdat drie uur achter elkaar praten waarschijnlijk nog wel te veel zou zijn. Wat achteraf ook wel bleek te kloppen hoor, toen ik na alle lessen aan de partner van de privé cursist nog wat uit wilde leggen.

De groepen die ik wel heb “gedaan” waren beide Rally-O groepen, en wat zijn die leuk!
Niemand liet zich door de regen eronder krijgen, mensen niet én honden niet.

De oefeningen voor de eerste groep, de al wat ervarener lopers, beginnen knap moeilijk te worden.
Je hond aansturen op een afstand van pakembeet vijf meter valt al niet mee, maar als je dat dan ook nog eens zonder gesproken commando’s moet doen wordt het wel echt lastig.
Jullie wilden toch een uitdaging, op een wat hoger niveau? Nou dan! 😀

De tweede groep had uit twee compleet nieuwelingen en een net-niet nieuweling zullen bestaan, maar één van de nieuwelingen kwam niet opdagen.
Volgens de andere kon hij wel eens in het buitenland zitten. Oké, en dat weet je natuurlijk niet lang genoeg van te voren om even af te kunnen melden.
Nou ik vind het best, maar dan moet hij volgende week wel extra hard werken om die andere twee een beetje bij te kunnen houden.
Want die gingen goed!
Ik heb nog niet eerder een Cane Corso in de Rally-O gezien, maar deze combinatie heeft beslist aanleg. De baas gaat heel goed met zijn hond om, en blijft geduldig als iets niet meteen lukt.
De andere combinatie, met een kruising JR/Boerenfox ging ook best goed, al anticipeert het hondje nog iets te veel en gaat daardoor nog regelmatig de fout in. Dat komt nog wel goed.

Tussen de twee groepen was ik even naar huis gereden om een droog vest aan te kunnen trekken.
Mijn regenjas had kennelijk niet helemaal goed gezeten, en dan trekt de voering door de luchtspleten juist water naar binnen.

De andere groepen gingen goed heb ik gehoord, al was niet overal iedereen aanwezig.
Wat is dat toch, die onwil om even af te melden? Zullen wij dat eens doen?
Hoe zouden jullie dat vinden, om voor les naar het veld te komen en daar tot de ontdekking te komen dat er geen instructeurs zijn?

Na de lessen had RJ nog een privé cursist, met een hele grote herplaatsteef van anderhalf jaar oud.
Ontzettend leuk beest vond ik, en ze pakte ook snel de zaken op zo te zien.
Aparte (potentieel lastige) kruising wel, Rottweiler x Owcharka.
Maar gelukkig zijn de bazen zo verstandig om meteen hulp bij de opvoeding te zoeken, en wij kunnen die hulp bieden.

Tegen een uur of twee waren ook wij thuis, en konden we genieten van een vers afbakcroissantje.
En daarna toch even een uurtje helemaal niets… 😉

Zaterdag 4 januari 2014, gelukkig Nieuwjaar!

Het was zó raar, vorige week zaterdag, zo zonder hondenschool!
We konden uitslapen, wel tot half negen, en dat op een zaterdag!
Niet te vaak doen, stel dat het went… 😉

Vanmorgen begonnen we weer, vol goede moed, en met een af en toe doorkomend zonnetje erbij.
Iedereen was ineens wat onwennig, en door de vakantieweek leken een hoop oefeningen nogal verwaterd te zijn.
Dus moet er weer flink geoefend worden, want op 25 januari gaan alle hoogste groepen door de toets!
Hopelijk gaan alle Pup- en Basis- combinaties door naar een volgende groep, en gaan de meeste SHH- combinaties door met Rally-O.
We gaan het zien!

RJ en ik hadden om 12:45 ieder nog een privé cursist.
Helaas liet de zon het inmiddels afweten en was de wind harder geworden, het werd eigenlijk zelfs gewoon koud op het veld.
Bij beide cursisten ging het vooral om controle en het wandelen zonder trekken, dus konden we elkaar helpen bij het afleiden.
Alleen was de rat-aan-een-touwtje die RJ over het veld trok niet zo’n succes voor mijn cursiste.
Zij loopt met een kruising Whippet x AmStaff, waarbij de zichtjagende Whippet duidelijk zéér aanwezig is. 😕
UPDATE 10-01-2014:
Ze heeft nog een paar dagen last van haar armen gehad… maar durft nu toch de groepslessen weer in.
Dappere dame!

Zaterdag 28 september 2013, toetsen!

Jazeker, af en toe moet er getoetst worden.
Vier bazen met puppen dit keer, en maar liefst acht kandidaten uit de Basis groep!
We vertellen ze altijd van te voren dat ze niet kunnen zakken, en tóch zijn er altijd weer zenuwen bij de diverse bazen te zien.
Helemaal niet nodig, jullie zakken niet!
Puppen kunnen niet “blijven zitten” want ze worden niet opnieuw pup, en Basis kandidaten worden pas aangewezen voor de toets wanneer wij weten dat ze er klaar voor zijn.

En zo was het ook.
De puppen zaten allemaal op of boven de “norm”, waarbij de Sarplaninac opviel want die zat er echt ruim boven.
Gelukkig zitten ze nu alle vier bij mij in de Basis groep, ik weet waar ik met ze aan moet gaan werken.

De Basis kandidaten zaten met een aantal oefeningen bijna allemaal boven de norm.
Alleen de “blijf-zit” oefening was voor de Labrapoedels te hoog gegrepen, die hadden allebei geen rust in de kont.
En dat deze oefening met Mickey ook niet zo lukte zal wel zijn redenen gehad hebben, normaal kan hij dat prima.

Wel een lange dag voor ons zo.
De eerste groepen zijn er al om half negen, en we waren pas klaar met alle toetsen en het opruimen daarna rond half vier.
Thuisgekomen hebben we toch nog lekker een gebakken visje opgesmikkeld, waarna de honden er ook een kregen.
En toen werd het stil in huis… 😉

2010 – September

Roerige maand.

Veel nieuwe puppies, maar ook een aantal nieuwe gezichten in de diverse basis groepen. Altijd weer een openbaring voor die mensen als blijkt dat hun (bijna) volwassen niet-opgevoede hond toch wel degelijk iets bij kan leren!

Mijn pink verhinderde deelname aan de speurgroep, omdat toppertje Bandit er dermate flink de sokken inzet als hij geur heeft dat ik anders moet hollen, zou ik de lijn met twee handen moeten vasthouden. En dat ging nou eenmaal niet.

Al in september begonnen de groepen van Rally-O wat door elkaar te lopen, omdat er twee van ons (en soms drie) in beide groepen liepen maar dan met verschillende honden. Tegen het eind van september liep ook al iedereen met elkaars hond de parcoursjes, heel leerzaam!

De Debutanten van Behendigheid hadden een nieuwe instructeur, die helaas al vrijwel meteen ook de schutting en de wip in het programma opnam. Helaas, omdat die toestellen volgens de internationale regels niet eens mógen bij Debutanten, en dat heeft natuurlijk een reden.

De onrust binnen het team bleek dus toch niet opgelost te zijn, met als gevolg dat diezelfde twee als in juni nu aan het begin van de maand met veel misbaar weer opstapten. Zowel de aanleiding als wat er nadien nog door hun toedoen gebeurde stelde de rest van ons voor een raadsel, en meneer was “te overstuur” om opheldering te kunnen geven. Het zal.
Er stopte nog een teamlid aan het eind van de maand, omdat zij naar Ankeveen verhuisde. Sja, twee keer een dik uur rijden voor twee uurtjes lesgeven is veel, zeker als (alweer) de helft van de cursisten niet op komt dagen.

Op 25 september heb ik een pup getoetst, apart van de rest omdat deze bazen die week erna niet konden. De toetslijst van deze pup, Boerboel Sting, liet na afloop nogal wat monden openvallen binnen het team. Want wat gebeurde er? Per oefening ging het zó goed, dat ik de instructrice vroeg om nog een stapje verder, en nog een stapje, met als gevolg dat deze geweldenaar vier van de acht oefeningen op niveau ster deed (eindniveau, zonder brok), en nog eens twee oefeningen ruim boven de norm die voor een pup geldt. Na afloop stond ik met enig ongeloof de lijst te bekijken, wat natuurlijk teamleden aantrok. De meesten dachten bij het zien dat het om een erg goed afgelegde Basis toets ging, maar nee, het was een pup! Uitstekend dekt hier de lading natuurlijk niet, maar andere superlatieven hebben we niet…