A Simple Walk Can Teach Reactive Dogs How to Make Friends and Help Owners Find the Support They Need

A Simple Walk Can Teach Reactive Dogs How to Make Friends and Help Owners Find the Support They Need

De valkuil van het hebben van een reactieve hond is het hem weghouden van andere honden. Maar op die manier wordt het alleen maar erger!

Two years ago, Alyssa Michnick and a group of shelter volunteers were faced with a reactive dog conundrum. You see, any individual dog of any breed or mix can be reactive. Through training, these dogs can become less reactive. A key part of that involves walking with other dogs – which brings us to the conundrum. Some people judge dogs they perceive as “pit bull” dogs differently than they would another reactive dog. They don’t view that dog as an individual. For that reason, Alyssa and her group had trouble finding people who would walk with reactive “pit bull” dogs.

resq 3 Source: NoVa Pets Alive!

According to Alyssa, that compounds the isolation reactive dog owners feel. That isolation negatively impacts the dogs, because it can make owners feel like they have no options to help their dog.

“When there isn’t a group that’s accepting, owners tend to do the opposite of…

View original post 541 woorden meer

Be Polite. It Could Save an Epileptic Dog’s Life.

“Mijn hond doet niets hoor”, nee, hij veroorzaakt alleen mogelijk de dood van een epilepsie patiënt…

notes from a dog walker

DINOS touches on all kinds of issues, but mostly it’s all about this idea: Some dogs need space, so it would be awesome if everyone had control of their dogs, obeyed leash laws, and always asked permission before allowing themselves or their dogs to approach unfamiliar dogs.

That not-so-complicated idea can be boiled down even further to this really, really simple idea: Please be polite, respectful, and responsible.

I heart boundaries tee Got Boundaries?

Regardless of why a dog may need space (there are so many reasons: health, medical, occupational, and behavioral) the only thing most of us want is the opportunity – the right – to choose whether or not our dogs will interact with other dogs or people.

We’re reasonable about this. We’re upholding our end of the bargain by responsibly managing our dogs and getting out of the way. We know we can’t always control our surroundings and we don’t expect others…

View original post 850 woorden meer

Hond

Houd je hond aangelijnd waar hij niet los mag!

EstherVandaag

Dag meneer met de zwart-witte hond,

Wij hebben elkaar vandaag ontmoet in een speeltuin. Mijn man en ik waren daar met onze zoon. We zoeken altijd rustige plekken om met hem heen te gaan, dat gaat het best. Hij is namelijk autistisch en verstandelijk beperkt. Hij praat weinig, kan flink schreeuwen en hij vertoont vaak dwangmatig c.q. ongewenst gedrag.

O, en hij is ontzettend bang voor honden. En zoals er veel aan hem is wat we niet begrijpen, weten we niet waar deze angst vandaan komt. Mijn man en ik zijn gewend aan honden, ik had vroeger zelf een hond, en we zijn er zeker niet bang voor. Het is dus niet door ons op hem overgebracht.

We zaten nét even op een bankje wat te drinken. Onze zoon zat rustig tussen ons in met een flesje. Ik pakte koekjes uit m’n tas.
Uw hond, die losliep in de speeltuin…

View original post 294 woorden meer

Dinsdag 31 december 2013, dat moeten we vaker doen!

Ik had van Facebook het idee opgepikt om op oudjaarsdag een aantal activiteiten te organiseren waarvan de honden lekker tevreden moe zouden worden. Bij ons op het veld is weinig vuurwerklawaai te horen, en dat wát je kan horen is voor de meeste honden ver genoeg weg.
Zo gezegd, zo gedaan, toch handig als je zelf de planningen verzorgt. Meteen maar drie tijdblokken ingedeeld, en de leden van het Team om assistentie gevraagd.
Ikzelf ging korte workshopjes Speuren geven.
Waarop RJ meteen aankondigde dat hij dan wel korte workshopjes Freestyle Dogdance wilde geven.
En voor de jongere honden, of zij die niet te veel wilden of konden bewegen, hadden we de mogelijkheid om onder begeleiding kennis te maken met Hersenwerk voor honden.

Helemaal leuk!
Het Speuren trok meteen al de meeste gegadigden, behalve dan voor het eerste tijdblok. Ook goed, zo kon ik even bij de Hersenwerkers blijven kijken.
Helaas was één daarvan, een Friese Stabij, al dermate van slag van al het vuurwerk in de stad, dat hij maar sporadisch tot het aannemen van een snoepje was te bewegen. De baas had ’s middags ook met hem willen komen speuren, in overleg hebben we maar afgesproken dat hij dan beter een andere hond mee kon nemen en Kasper lekker veilig thuis zou laten.
In het eerste blok werd er ook ge-Doggy Danced, waarbij de deelnemers daar zo te zien best wel lol in hadden. En dat was de bedoeling toch!
Helaas kan ik daar verder niets over vertellen, misschien dat een van de deelnemers nog wil reageren?

Het tweede en derde blok hadden we alleen maar Speuren, dus waren de parkeerplaats en het speurveld voor mij en mijn assistenten. Rilana en Diane, zonder jullie had ik het niet gekund!
We begonnen elke keer met een klein stukje uitleg over hoe je een spoor maakt, over beginspoor en eindspoor, en over hoe je je hond uitlegt wat je van hem wil.
Dat viel nog niet altijd mee! Een van de honden was een kruising AmStaff x AmPit van 8 maanden, een vriendelijke volle reu die nog nooit naar een hondenschool was geweest. Blakend van enthousiasme en dus haast niet te sturen door het tengere meisje wat ermee liep. Gelukkig had ze een ferme vent meegenomen die tussen de spoortjes door de hond vasthield, en zelfs hij heeft uiteindelijk toch maar de trekhaak van mijn auto benut.
Een Border Collie die al eerder eens had meegedaan kwam het laatste spoortje van het laatste tijdblok meelopen, maar dat ging ook niet helemaal denderend omdat madam zó opgewonden was dat ze er haar koppie niet echt bij kon houden.

Ik vind het schitterend om te zien hoe geconcentreerd de honden bezig gaan zodra ze door beginnen te krijgen wat de bedoeling is.
De Boerenfok van 10,5 jaar, die af en toe nog wel even omhoog kwam maar dan ook gelijk weer met de neus naar de grond ging. ’s Avonds was ze te moe om zich nog druk te maken om dat enge vuurwerk!
De Franse Bulldog van 1,5 jaar, die wel niet heel snel ging, maar zich totaal niet van de wijs liet brengen door zijn vrouwtje.
De kruising Labrador x Border Collie van net 7 maanden, die het na het eerste spoortje al helemaal door had en daarna dus elk spoor feilloos uitwerkte.
De sterke kruising van 8 maanden, die door de grote inzet van zijn geleidster tijdens het tweede spoor toch ineens bleek te kunnen en willen speuren.
De Briard van 8 maanden, die af en toe helemaal dwars op het spoor liep, maar dat spoor nog wel volgde ondanks de aantrekkende wind.
De Sarplaninac van 8 maanden, die na zijn rondje vrijheid maar steeds vastgehouden werd door RJ, die heel geconcentreerd met zijn neus op de grond een spoor aan het uitwerken was.
De Tibetaanse Spaniël van van bijna 2 jaar, die resoluut weigerde zich ook maar iets van welk spoor dan ook aan te trekken en alleen maar in de richting van de Rijn wilde. Na de tweede poging bleek dat hij inmiddels ook zijn poot had pijn gedaan (doorntje?), dus is de baas maar met hem naar huis gegaan.
De Border Collie die in de plaats van het Tibetaantje nog even een spoortje wilde gaan doen, maar kennelijk haar koppie al zó vol had dat geur opnemen er niet meer bij kon.

Helaas was het inmiddels te donker om nog een spoor met onze Bandit te gaan doen.
En reken maar dat hij het door had hoor, hij zat in de auto van RJ met grote ogen te kijken naar de vorderingen op het veld.
Sja jochie, je bent niet altijd aan de beurt.

Ik heb van de aanmeldingen één kandidaat moeten afwijzen. Het ging hier om een Witte Zwitser teef, niks mis mee, maar ze was loops.
Een loops teefje in een groepje met een aantal intacte reuen leek me nou niet helemaal zo’n goed idee. Die jongens zouden wel gaan speuren, ja, dat wel. 😀

Zaterdag 7 september 2013, geweldig genoten!

In elk geval heb ik zelf geweldig genoten, maar ik kreeg toch wel de indruk dat ik niet de enige was.

Ik begon zelf met een privé lesje van een half uur aan iemand die momenteel in een groep niet helemaal meekomt.
Even iets helemaal anders voor hem: clickeren!
En ja, dat ging, stapje voor stapje, best goed!
Dan heb ik lol voor tien hoor, als je de betreffende persoon én zijn hond helemaal ziet opveren. Oefenen is leuk!

Daarna “even gauw” in een kwartiertje een puppenbaas met zijn pup toetsen. Vorige week was de toets voor de hele groep maar toen had hij net die ochtend zijn auto kapot, lekke band. En nee, niet iedereen kan dat zelf oplossen, tegenwoordig hébben veel auto’s niet eens een reserveband aan boord!
Het ging goed, ondanks de zenuwen van het baasje!

Om tien uur had ik weer mijn Basis groep, nu uitgebreid met de net en vorige week getoetste pup-combinaties. Dat is dan meteen de laatste keer dat ik ze zo kan noemen, ze hebben nu pubers! En dat was te merken ook…
Er liepen verspreid door de groepen twee loopse teefjes en één drachtig teefje over het veld, en daarvan raakten die puberreutjes helemaal van de kaart. Lastig voor hun bazen, dat wel, maar niet onoverkomelijk.
Keileuke groep is het zo, en de “nieuwelingen” pikken de boel behoorlijk snel op.
Na de les heb ik even apart gewerkt met een baasje met puberend AmStaff teefje. Beestje trekt als een trekker-trek-trekker, maar lijkt ook al wel loops te worden. Is dus even wat werk aan!

De Rally-O groep liep lekker. Ik had een makkelijk en een wat moeilijker parcours staan. Korte parcoursjes zodat niemand lang hoeft te wachten, maar wel met een uitdaging erin.
Omdat ik dus twee parcoursen tegelijk in de gaten moest houden ging er soms iets niet helemaal goed op de moeilijkere, maar tot mijn plezier werd dat uitstekend opgevangen door de wat meer ervaren loopsters uit groep zelf. Dat gebeurt trouwens vaak in deze groep, ze helpen elkaar. Doen elkaar dingen voor, geven elkaar tips en trucs, en juichen elkaar toe als er iets ineens lukt. Geweldige groep, die houd ik! 😀

Thuisgekomen heeft Rob maar eens op MarktPlaats gecheckt of dat Hollandse Herdertje, wat er alwéér niet was, misschien via die weg werd weggedaan. Dat het thuis niet boterde met dat beestje was ons allang duidelijk. Alleen hadden zij beloofd om áls het toch niet ging contact met ons op te nemen want dan zouden wij hem overnemen. Wij willen immers toch graag weer een herdertje erbij.
Hij stond niet op MP maar wel een erg leuk Mecheltje, wat bij navraag de volgende dag helaas al gereserveerd bleek te zijn.