Zaterdag 1 februari 2014, tikkie vochtig maar wel leuk.

Vorige week was ik voor het eerst in wéken weer op het veld van de hondenschool te vinden, geveld als ik was geweest door een griep-achtig iets wat mij compleet van mijn stem beroofd had. En zonder stem kan je geen les geven hè, dat werkt gewoon niet. Maar één uurtje moest wel kunnen dacht ik nog, en met wat hulp lukte dat ook wel aardig.
Deze week durfde ik het wat beter aan, al had ik Diane gevraagd om de middelste van mijn drie groepen op zich te nemen omdat drie uur achter elkaar praten waarschijnlijk nog wel te veel zou zijn. Wat achteraf ook wel bleek te kloppen hoor, toen ik na alle lessen aan de partner van de privé cursist nog wat uit wilde leggen.

De groepen die ik wel heb “gedaan” waren beide Rally-O groepen, en wat zijn die leuk!
Niemand liet zich door de regen eronder krijgen, mensen niet én honden niet.

De oefeningen voor de eerste groep, de al wat ervarener lopers, beginnen knap moeilijk te worden.
Je hond aansturen op een afstand van pakembeet vijf meter valt al niet mee, maar als je dat dan ook nog eens zonder gesproken commando’s moet doen wordt het wel echt lastig.
Jullie wilden toch een uitdaging, op een wat hoger niveau? Nou dan! 😀

De tweede groep had uit twee compleet nieuwelingen en een net-niet nieuweling zullen bestaan, maar één van de nieuwelingen kwam niet opdagen.
Volgens de andere kon hij wel eens in het buitenland zitten. Oké, en dat weet je natuurlijk niet lang genoeg van te voren om even af te kunnen melden.
Nou ik vind het best, maar dan moet hij volgende week wel extra hard werken om die andere twee een beetje bij te kunnen houden.
Want die gingen goed!
Ik heb nog niet eerder een Cane Corso in de Rally-O gezien, maar deze combinatie heeft beslist aanleg. De baas gaat heel goed met zijn hond om, en blijft geduldig als iets niet meteen lukt.
De andere combinatie, met een kruising JR/Boerenfox ging ook best goed, al anticipeert het hondje nog iets te veel en gaat daardoor nog regelmatig de fout in. Dat komt nog wel goed.

Tussen de twee groepen was ik even naar huis gereden om een droog vest aan te kunnen trekken.
Mijn regenjas had kennelijk niet helemaal goed gezeten, en dan trekt de voering door de luchtspleten juist water naar binnen.

De andere groepen gingen goed heb ik gehoord, al was niet overal iedereen aanwezig.
Wat is dat toch, die onwil om even af te melden? Zullen wij dat eens doen?
Hoe zouden jullie dat vinden, om voor les naar het veld te komen en daar tot de ontdekking te komen dat er geen instructeurs zijn?

Na de lessen had RJ nog een privé cursist, met een hele grote herplaatsteef van anderhalf jaar oud.
Ontzettend leuk beest vond ik, en ze pakte ook snel de zaken op zo te zien.
Aparte (potentieel lastige) kruising wel, Rottweiler x Owcharka.
Maar gelukkig zijn de bazen zo verstandig om meteen hulp bij de opvoeding te zoeken, en wij kunnen die hulp bieden.

Tegen een uur of twee waren ook wij thuis, en konden we genieten van een vers afbakcroissantje.
En daarna toch even een uurtje helemaal niets… 😉

Advertenties